Post-delierpoli in MCL moet herhaling delier voorkomen

3 oktober 2011

Vooral ouderen hebben in het ziekenhuis relatief vaker een delier: een betrekkelijk korte periode van acute verwardheid. Een delier lijkt ogenschijnlijk wel wat op de verschijnselen van dementie, maar een delier is tijdelijk. Wie eenmaal een delier heeft gehad, heeft kans op herhaling. Het delier kan op de patiënt en op diens naasten een diepe indruk achterlaten. Het Centrum Klinische Geriatrie start daarom op 1 oktober 2011 een post-delierpoli. De poli is gericht op de verwerking van het delier en dient vooral om herhaling te voorkomen.
Het bezoek aan de post-delierpoli bestaat onder meer uit een gesprek met de verpleegkundig consulent geriatrie. Er vinden enkele onderzoeken plaats, onder andere naar geheugen, eventuele ondervoeding en hoe de patiënt zich in de thuissituatie kan redden. Uiteraard is er ook alle aandacht voor de naaste, die veelal ook als mantelzorger fungeert. Tijdens het gesprek met de verpleegkundig consulent wordt de periode van het delier nog eens doorgenomen. Niet altijd keert de patiënt terug op zijn oude niveau van geestelijk of lichamelijk functioneren Door de onderzoeken worden de risicofactoren gewogen zodat bij een eventuele volgende ziekenhuisopname de kans op een delier kan worden verkleind. Het gesprek vindt plaats onder supervisie van de klinisch geriater (medisch ouderenspecialist ).

'Een delier kan allerlei oorzaken hebben,' zegt Tine Miedema, verpleegkundig consulent in het MCL. 'Na een operatie, bij infecties, door bloedarmoede of ondervoeding. Het komt met name voor bij oudere, kwetsbare patiënten. In ziekenhuizen, maar ook in de huisartspraktijk kan de arts een patiënt met delier tegenkomen.'

De post-delierpoli past goed bij het actuele VMS-veiligheidsthema kwetsbare ouderen. Met de post-delierpoli hoopt het MCL vooral patiënten gerust te stellen en herhaling te voorkomen. 'Patiënten gedragen zich tijdens een delier volkomen anders dan normaal,' weet Miedema. 'Soms kunnen ze zich het delier herinneren en schamen zich enorm voor wat ze hebben gedaan. Bijvoorbeeld in ondergoed over de gang, of agressie tegen medewerkers. In andere gevallen kan de patiënt zich niets herinneren van de delierperiode, maar de partner des te meer. De schrik kan er goed inzitten.'Het verwarde gedrag is natuurlijk al erg genoeg, maar delirante patiënten lopen flinke risico's. Bijvoorbeeld de kans op een botbreuk door een val, en ook komt wel voor dat een delirante patiënt zelf het infuus eruit trekt. 'Onze inspanning om een volgend delier te voorkomen draagt dus bij aan de veiligheid van de patiënt,' aldus Miedema.

De post-delierpoli in het MCL is bedoeld voor mensen die in het MCL of in andere ziekenhuizen een delier hebben gehad. Ook huisartsen die in hun praktijk een delirante patiënt hebben meegemaakt, kunnen de patiënt naar de post-delierpoli doorverwijzen.